Kiedy zrobić test na HPV?

Nowoczesne testy DNA w kierunku wirusa HPV, czyli wirusa brodawczaka ludzkiego, to skuteczna metoda zapobiegania rakowi szyjki macicy u kobiet aktywnych seksualnie.

Mówić można o wysoko onkogennych rodzajach wirusa brodawczaka ludzkiego – nie wszystkie gatunki są groźne dla zdrowia i życia. Nisko onkogenne rodzaje wirusa HPV powodują najczęściej brodawki i kłykcie w rejonie zewnętrznych narządów płciowych. Szacuje się, że długotrwała infekcja HPV odpowiada za ponad 90% przypadków raka szyjki macicy u kobiet. Warto dodać, że z badań nie są zwolnieni mężczyźni, gdyż wirus brodawczaka ludzkiego może być przyczyn raka odbytu i prącia. To również mężczyźni odpowiadają za jego przenoszenie.

Najniebezpieczniejsze typy wirusa to HPV 16 i HPV 18 – mówi się, że powodują nawet 75% przypadku zachorowań na nowotwór szyjki macicy.

Jak wykryć zarażenie HPV?

Testy DNA HPV to jedyna skuteczna metoda diagnozy. Badania cytologiczne nie są w stanie wykryć zarażenia. Cytologia wykrywa wczesne zmiany komórkowe w obrębie szyjki macicy, jednak testy DNA w kierunku HPV idą o krok dalej – pozwalają wykryć infekcję zanim ta da jakiekolwiek objawy, co umożliwia odpowiednio wczesne wdrożenie leczenia. Według zaleceń lekarzy ginekologów, w przypadku pozytywnego wyniku badania na HPV, kobieta powinna wykonywać badanie cytologiczne, najlepiej połączone z USG narządu rodnego co 6 miesięcy. Przerwy między badaniami będą jednak zależeć od indywidualnych zaleceń lekarza prowadzącego.

Co oznacza pozytywny wynik na HPV?

Pozytywny wynik testu HPV to nie wyrok – wiele rodzajów wirusa brodawczaka ludzkiego to gatunki nisko onkogenne. Znaczy to, że prawdopodobieństwo rozwoju raka szyjki macicy w przypadku zakażenia wirusem HPV 4 czy HPV 11 to około 2%. Najnowsze testy DNA HPV oznaczają rodzaj wirusa, którym został zakażony pacjent.

U kobiet z pozytywnym wynikiem badania na HPV konieczna jest dalsza diagnostyka, począwszy od wykonania badania cytologicznego – najlepiej cytologii cienkowarstwowej, która daje dokładniejszy wynik aniżeli standardowe badanie cytologiczne. Zdiagnozowane nosicielstwo wirusa HPV typu wysoko onkogennego bez wyników cytologii to ryzyko, że w komórkach szyjki macicy doszło już do zmian przednowotworowych.

Testy na HPV wykonywane techniką PCR są niezwykle czułe i dają wiarygodne wyniki. Nie ma mowy o wyniku fałszywie pozytywnym czy fałszywie negatywnym.

Kiedy zrobić test na HPV?

W grupie podwyższonego ryzyka znajdują się oczywiście osoby, których stały partner ma pozytywny wynik na HPV.

Również w stałym związku, czy też związku otwartym, warto regularnie poddawać się badaniom w kierunku wirusa HPV gdyż do zarażenia może dojść drogą inną niż kontakty seksualne. Badanom powinni poddawać się oboje partnerów.

Regularne badania na HPV to również wygoda – w przypadku pacjentek, które nie znajdują się w żadnej grupie ryzyka, ze względu na kontakty seksualne ze stałym partnerem i brak obciążenia genetycznego, badania cytologiczne i test na HPV to oszczędność czasu i stresu – oba badania można wykonywać co 3 lata. Oczywiście pod warunkiem poprawnych wyników cytologii i negatywnego wyniku testu DNA HPV. W przypadku, kiedy wykonujemy samą cytologię, takie badanie należy powtarzać co 12 miesięcy.

W jakim wieku zrobić test na obecność wirusa HPV?

Nie ma ograniczenia wiekowego – według zaleceń lekarzy ginekologów regularnym badaniom cytologicznym powinny poddawać się wszystkie kobiety po ukończeniu 25. roku życia, niezależnie od tego, czy rozpoczęły już współżycie. Pierwszą cytologię należy wykonać najpóźniej 3 lata po inicjacji seksualnej. Najwygodniejszy sposób pobrania materiału do badania DNA to wymaz z szyjki macicy pobrany właśnie przy okazji badania cytologicznego. Jest to tak zwany co-testing.

Jakie rodzaje wirusa HPV wykrywa test DNA HPV?

Najpopularniejsze testy określają 14 wysokogennych typów wirusa brodawczaka ludzkiego: 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66 i 68. Takie badania określa się jako genotypowanie, gdyż określa konkretnie, którymi typami wirusa jesteśmy lub nie jesteśmy zarażeni. Dla kontrastu, tak zwany skrining nie daje jednoznacznej odpowieni, jakim typem wirusa jest zarażony pacjent z pozywytnym wynikiem – nie wiadomo więc, czy w jego przypadku istnieje wysokie ryzyko rozwinięcia się stanu przednowotworowego.

Powiązane artykuły:
    None Found